Label, gelabeld, gelabelst: Over natuurlijke en biologische certificaten

Wanneer ik in de winkel op zoek ga naar nieuwe verzorgingsproducten of make-up, durf ik soms vertrouwen op de labels die ze dragen. Denk maar aan het Eco-cert, FSC, leaping bunny, Vegan society … Handig, niet? Want op die manier hoef je geen onleesbare en onuitspreekbare ingrediëntenlijst te bekijken… Of toch? Zijn ze wel een goede richtlijn of gewoon een hippe marketingstrategie? Wat betekenen ze écht en zijn ze ook betrouwbaar als je zoekt naar natuurlijke verzorging en cosmetica? Ik onderzocht een aantal bekende labels…

Waarom deze labels?

Labels zijn een gemakkelijke manier om aan de consument snel informatie over het product te garanderen. Bijvoorbeeld is het gemakkelijk voor vegetariërs of veganisten om een geschikt product voor hen te spotten als het vegan-gecertificeerd label op het product te vinden is. Als je er vooral belang aan hecht dat jouw verzorgingsproducten niet getest worden op dieren, zoek je best naar het Leaping Bunny label.
Bedrijven zijn nagenoeg niet verplicht om hun producten te laten certificeren. Er hangt ook een prijskaartje en verschillende voorwaarden aan het mogen dragen van een label. Uiteraard is het enerzijds een marketingstrategie, maar anderzijds is deze garantie ook gewoon handig voor de consument.

Eco-cert

Dit certificatielabel werd voor het eerst in 2003 geïntroduceerd in Frankrijk. Het label ontwikkelde bepaalde voorwaarden waar natuurlijke en biologische cosmetica aan moest voldoen. Als je in de winkel een ecocert label op een product ziet staan, wil dat zeggen dat de productie op een milieuvriendelijke wijze gebeurde, de ingrediënten afkomstig zijn uit hernieuwbare bronnen en dat de inhoud voor een deel uit biologische producten bestaat. De verpakking moet ook biologisch afbreekbaar of recycleerbaar zijn. Een opmerking hierbij is dat het ecocert label gegeven wordt aan een product en niet aan een merk of volledig productengamma. Het kan dus zijn dat een bepaald cosmeticamerk slechts één product in hun gamma heeft dat voldoet aan de ecocert normen.

Bron foto

De ecocert norm garandeert de afwezigheid van SLS, parabenen, fenoxyethanol, siliconen, nanodeeltjes, silicium, PEG, GMO, synthetisch parfum en synthetische kleurstoffen. Dierlijke ingrediënten zijn toegestaan wanneer deze natuurlijk geproduceerd worden door dieren zelf (bijvoorbeeld melk of honing, met uitzondering van bedreigde diersoorten). Een ecocert label kan dus niet garanderen dat een cosmetisch product veganistisch is. Er is ook geen garantie dat deze producten per definitie dierproefvrij zijn. Elk bedrijf een Ecocert label aanvragen, ook al zijn ze niet natuurlijk/diervriendelijk.

Om volledig te zijn moet er nog een onderscheid gemaakt worden tussen het “Natural cosmetic label” en “Natural and organic cosmetic label”. Voor beide labels moeten minimaal 95% van de totale ingrediënten afkomstig zijn van natuurlijke oorsprong. Het “natural cosmetic label” moet daarnaast een minimum van 5% van de ingrediënten afkomstig uit de biologische landbouw hebben. Het “Natural and organic cosmetic label” vereist en een minimum van 10% biologische ingrediënten.

Voorbeeld merken met producten met een ecocert label: Cîme, Avril, Najel, ECO-cosmetics, …
Meer info over het ecocert label vind je op hun website.

BDIH

BDIH staat voor Bundesverband der Industrie- und Handelsunternehmen en is een Duitse  non-profit organisatie die certificeringen geeft aan farmaceutische bedrijven, gezondheidsproducten, voedingssupplementen en persoonlijke hygiënische verzorgingsproducten.

                  

Bron foto

Om dit label te krijgen dient een bedrijf aan verschillende voorwaarden te voldoen. Hier worden ook onafhankelijke controles uitgevoerd. Wanneer je een BDIH certificering op een product vind, kan je er van uit gaan dat de ingrediënten 100% natuurlijk of natuuridentiek zijn. (Natuuridentieke stoffen zijn chemisch nagemaakte natuurlijke stoffen) Producten met deze certificering kunnen in ieder geval als milieuvriendelijk gezien worden. Slechts een beperkt aantal additieven en grondstoffen mogen worden gebruikt bij de productie en het bedrijf in kwestie moet hierover transparante informatie kunnen geven. Daarnaast geeft het label aan dat een bepaald percentage van de ingrediënten uit biologische landbouw afkomstig is. Het percentage aan biologische ingrediënten wordt vermeld op de verpakking. Indien er geen vermelding van het percentage aanwezig is, bevat het product meer dan 95% biologische ingrediënten.
De producten mogen niet op dieren getest zijn. Opmerking hierbij is dat het BDIH label niet kan garanderen dat de producten veganistisch zijn omdat dierlijke producten, geproduceerd door dieren, wel toegestaan zijn. Synthetische kleuren en parfums, siliconen, GMO’s en minerale oliën zijn niet toegestaan.

Voorbeelden van merken met een BDIH certificering: benecos, de Traay, Dr. Hauschka, Natura Siberica, Sante …

Meer info over de BDIH certificeringen vind je bijvoorbeeld hier, hier en op hun website.

Natrue

Natrue is een internationale NGO die 100% natuurlijke verzorgingsproducten en cosmetica promoot. Er zijn drie varianten op dit label en worden aangeduid met sterren. Natural cosmetics (één ster) , natural cosmetics with an organic portion (twee sterren) and organic cosmetics (drie sterren).

            

Bron foto

De eerste variant met één ster (natural cosmetics) vereist een minimum van 15% van de ingrediënten van natuurlijke oorsprong zijn en dat 75% van deze ingrediënten afkomstig zijn uit de biologische landbouw. Een Natrue label met twee sterren (Natural Cosmetics with organic portion) vereist dat de ingrediënten met een natuurlijke oorsprong procentueel gezien hoger ligt dan bij Natural Cosmetics. De producten bevatten minimaal 15% natuurlijke bestanddelen die niet chemisch gemanipuleerd werden en maximum 15% afgeleide natuurlijke substanties. Minimaal 70% van de natuurlijke ingrediënten zijn afkomstig van gecontroleerde biologische landbouw.  Bij de derde variant van dit label, Organic Cosmetics, moet aan alle criteria van de vorige varianten voldoen en daar bovenop één vijfde van het product van natuurlijke oorsprong zijn en 95% moet afkomstig zijn van biologische landbouw. Jammer genoeg zijn dierlijke ingrediënten deels toegestaan, waardoor het Natrue label geen garantie geeft voor veganistische cosmetica en verzorging. Tenzij er een wettelijke verplichting is, mogen deze producten niet op dieren getest zijn.

Voorbeelden van merken met een NaTrue label: BioNatyr, Dr. Hauschka, Kneipp, lavera, neobio, Weleda, …

Meer info vind je op hun website.

Leaping Bunny – Cruelty Free International

Dit certificatielabel is een internationaal herkenningslabel voor dierenwelzijn dat in de jaren ’90 ontstond naar aanleiding van misleidende informatie omtrent dierenproeven op verzorgingsproducten. Acht dierenrechtenorganisaties vormden het CCIC (Coalition for Consumer Information on Cosmetics). Ze zetten zich in voor een verbod op dierenproeven en werken samen om meer betrouwbare informatie te kunnen geven over diervriendelijke producten .

          

Bron foto

Producten die aan de strenge voorwaarden voldoen zijn herkenbaar aan het Leaping Bunny label.  Het geeft aan dat het verzorgingsproduct niet op dieren is getest. Het label kan zowel worden teruggevonden op verzorgings- als huishoudelijke producten. In België wordt het CCIC vertegenwoordigd door GAIA. Een belangrijke voorwaarde die gehanteerd wordt is dat het bedrijf niet op dieren mag testen en/of deze testen ook niet door derden mag laten uitvoeren. Er mogen in de producten geen ingrediënten van leveranciers zitten die wel op dieren testen. Jaarlijks moet deze beoordeling hernieuwd worden.
Opmerking bij het Leaping Bunny label is dat het product niet gegarandeerd veganistisch is omdat het label geen voorwaarden stelt bij de soorten ingrediënten die gebruikt worden. Op die manier kunnen wel dierlijke ingrediënten of door dieren geproduceerde ingrediënten in het product zitten.

Voorbeelden van merken met een leaping bunny label: Aqua Natural, Urtekram, Better Botanicals, Burt’ s Bees, …

Meer info op hun website.

Conclusie?

Ik heb zelf ondervonden dat wanneer er op een product “natuurlijk” of “biologisch” staat, je er niet zomaar mag van uit gaan dat dit effectief 100% zo is. Vaak is het slechts gedeeltelijk of gewoon een slimme marketingstrategie. “Gecertificeerd biologisch en/of natuurlijk” op de verpakking betekent niet 100% natuurlijk of 100% van biologische landbouw. Daarom blijf ik de ingrediëntenlijst lezen om er zeker van te zijn of er geen dierlijke of synthetische ingrediënten in verwerkt zitten. Maar afhankelijk van wat je zelf belangrijk vind als het op cosmetica en verzorgingsproducten aankomt, kan je kiezen aan welke certificeringen je belang hecht. Certificeringen kunnen een richtlijn zijn, maar het is en blijft belangrijk om je hierover te informeren. Er zijn wel degelijk bedrijven die inspanningen leveren om zo milieuvriendelijk mogelijk verzorging en cosmetica te produceren met een maximaal aan biologisch en natuurlijke ingrediënten en die daarom wel een label verdienen.

Welke ervaringen heb jij met certificatie labels? En vind jij ze belangrijk?
Ik hoor het graag in de reacties…